Bezoek van de U S of A

Niet lang geleden hadden wij dus een legerschip van Amerika op een humanitaire bezoek. Mannen in uniform en in shape, waar voor iedere doorsnee vrouw in zwijmel staat. Heli’s die vliegen constant over en weer in de lucht; lijkende op een scene uit the independance movie van Will Smith. Tja, we waren ff in aaw van de buitenlanders uit the U S ofA. En genoeg belangstelling was aanwezig voor de aircraft die gebruikt werd om de patienten te vervoeren van land naar de USS IWO JIMA. Maar het leek alsof er weinig mensen in aanmerking kwamen om zo een buitenkansje mee te maken. Of het kan ook gewoon zijn dat Surinamers meestal dralen en op het laatste moment nog ff snel hun naam doorgeven (Suri cultuur of mentaliteit?). Helaas moesten de Amerikaantjes abrupt vertrekken, destination Haiti waar er een cholera epidemic is uitgebroken. En natuurlijk was yours truly aanwezig bij de airstrip want er zou een BlackHawk landen, moest dat ff persoonlijk zien (army brat). En wat hoorde luistervinkje toevallig…de aangeboden medicamenten geweigerd???? Maar wie zou zoiets doen?????!!! gaat er natuurlijk door mijn hoofd. Ze waren best pissed dat ze al die cargo terug moesten brengen. Hmmm dit heeft mij even laten denken wat is de reden dat precious medicamenten worden geweigerd??? ‘t leger heeft al zo weinig…schenk het aan de Militaire Hospitaal. Het was frustrerend  om te zien hoe de geweigerde giften worden gedragen naar de chinook om terug gebracht te worden. Maar goed ik heb het maar “per ongeluk” gehoord. Misschien heeft Suriname ze niet nodig…die zullen wel beter te gebruiken zijn in Haiti

Advertisements

waaaarrrrrrmmmmeeeee vvvvviiiiiiisssssss…..

Het begon een dag ergens in mijn jeugd jaren…honderde dagen in mijn jeugd jaren, op bezoek bij mijn grootouders was het altijd standaard warme vis. Warme vis met pompoen, warme vis met tayerblad, warme vis met kouseband, warme vis…warme vis…warme vis……alles wat de klok sloeg was warme vis. En waag het niet de warme vis van oma te eten, werd het in je keel gedauwd door de tantes met een grote dosis groenten. En van uitspuwen is er natuurlijk geen sprake want je werd nauwkeurig gevolgd of je het inslikt…talk about eating under pressure. Ik heb een zodanige hekel gehad aan warme vis dat ik het voor de rest van mijn volwassen leven niet wil zien. Ja kan je in beelden al huilend, geforceerd kauwend op een vis die gedroog is; niks spannends daaraan voor mij.  En nu lig ik eindelijk ziek op de bank, en mijn vriend die wilt mij lekker verrassen met koken voor me…rarara wat haalt hij om te koken..WARME VIS! ik voel me nog beroerder dan voorheen….